خیریه شعف

مفاتیح الجنان آنلاین شعف

کتاب مفاتیح الجنان خیریه شعف

خیریه شعف

سوره واقعه

متن کامل سوره واقعه از سوره های منتخب قرآن کتاب مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی، همراه با ترجمه فارسی.

بِسْمِ ﭐللهِ ﭐلرَّحْمَنِ ﭐلرَّحِيمِ

به نام خدا که رحمتش بى‏اندازه است‏و مهربانى‏اش همیشگى.

إِذَا وَقَعَتِ ﭐلْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

هنگامى که واقعه [بسیار عظیم قیامت] واقع شود، «۱»

لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

که در واقع شدنش دروغى [در کار] نیست، «۲»

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

پست کننده [کافران] و رفعت دهنده [مؤمنان] است. «۳»

إِذَا رُجَّتِ ﭐلْأَرْضُ رَجّاً ﴿۴﴾

هنگامى که زمین را به شدت بلرزانند، «۴»

وَبُسَّتِ ﭐلْجِبَالُ بَسّاً ﴿۵﴾

و کوهها درهم کوبیده و ریز ریز شوند. «۵»

فَکَانَتْ هَبَاءً مُّنبَثّاً ﴿۶﴾

در نتیجه غبارى پراکنده گردد، «۶»

وَکُنتُمْ أَزْوَاجاً ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

و شما سه گروه شوید: «۷»

فَأَصْحَابُ ﭐلْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ ﭐلْمَیْمَنَةِ ﴿۸﴾

سعادتمندان، چه بلند مرتبه‏اند سعادتمندان! «۸»

وَأَصْحَابُ ﭐلْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ ﭐلْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و شقاوتمندان، چه دون پایه‏اند شقاوتمندان! «۹»

وَﭐلسَّابِقُونَ ﭐلسَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

و پیشى گیرندگان [به اعمال نیک] که پیشى گیرندگان [به رحمت و آمرزش]‌اند، «۱۰»

أُوْلَـٰئِکَ ﭐلْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

اینان مقربان‏اند، «۱۱»

فِی جَنَّاتِ ﭐلنَّعِیمِ ﴿۱۲﴾

در بهشت‏هاى پر نعمت‏اند. «۱۲»

ثُلَّةٌ مِّنَ ﭐلْأَوَّلِینَ ﴿۱۳﴾

گروهى بسیار از پیشینیان، «۱۳»

وَقَلِیلٌ مِّنَ ﭐلْئَاخِرِینَ ﴿۱۴﴾

و اندکى از پسینیان، «۱۴»

عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

بر تخت‏هایى زربافت، «۱۵»

مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿۱۶﴾‏

در حالى که روبروى یکدیگر بر آنها تکیه دارند. «۱۶»

یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

نوجوانانى همیشه نو جوان همواره [براى خدمت] پیرامونشان مى‏گردند، «۱۷»

بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ ﴿۱۸﴾

با قدحها و کوزه‏ها و جام هایى از باده ناب و پاک، «۱۸»

لَا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا یُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

که از نوشیدنش نه سردرد گیرند، و نه مست و بى‏خرد شوند، «۱۹»

وَفَاکِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و میوه‏ها از هر نوعى که اختیار کنند، «۲۰»

وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و گوشت پرنده از هر گونه‏اى که بخواهند، «۲۱»

وَحُورٌ عِینٌ ﴿۲۲﴾

و حوریانى چشم درشت، «۲۲»

کَأَمْثَالِ ﭐللُّؤْلُؤِ ﭐلْمَکْنُونِ ﴿۲۳﴾

هم چون مروارید پنهان شده در صدف؛ «۲۳»

جَزَاءً بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

پاداشى است در برابر اعمالى که همواره انجام مى‏دادند. «۲۴»

لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْواً وَلَا تَأْثِیماً ﴿۲۵﴾

در آنجا نه سخن بیهوده‏اى مى‏شنوند، نه کلام گناه‏آلودى، «۲۵»

إِلَّا قِیلاًَ سَلَاماً سَلَاماً ﴿۲۶﴾

مگر سخنى که سلام است و سلام، «۲۶»

وَأَصْحَابُ ﭐلْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ ﭐلْیَمِینِ ﴿۲۷﴾

و سعادتمندان چه بلند مرتبه‏اند سعادتمندان! «۲۷»

فِی سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

در سایه درخت سدر بى‏خارند، «۲۸»

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و درختان موزى که میوه‏هایش خوشه خوشه روى هم چیده شده است، «۲۹»

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و سایه‏اى گسترده و پایدار، «۳۰»

وَمَاءٍ مَّسْکُوبٍ ﴿۳۱﴾

و آبى ریزان، «۳۱»

وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿۳۲﴾

و میوه‏اى فراوان، «۳۲»

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

که پایان نپذیرد و ممنوع نشود، «۳۳»

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

و همسرانى بلند مرتبه، «۳۴»

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاءً ﴿۳۵﴾

که ما آنان را با آفرینشى ویژه آفریدیم؛ «۳۵»

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَاراً ﴿۳۶﴾

پس آنان را همواره دوشیزه قرار داده‏ایم «۳۶»

عُرُباً أَتْرَاباً ﴿۳۷﴾

عشق‏ورز به شوهران، و هم سن و سال با همسران. «۳۷»

لِّأَصْحَابِ ﭐلْیَمِینِ ﴿۳۸﴾

[همه این نعمتها [براى سعادتمندان] است.] «۳۸»

ثُلَّةٌ مِّنَ ﭐلْأَوَّلِینَ ﴿۳۹﴾

گروهى بسیار از پیشینیان، «۳۹»

وَثُلَّةٌ مِّنَ ﭐلْئَاخِرِینَ ﴿۴۰﴾

و گروهى بسیار از پسینیان، «۴۰»

وَأَصْحَابُ ﭐلشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ ﭐلشِّمَالِ ﴿۴۱﴾

و شقاوتمندان، چه دون پایه‏اند شقاوتمندان! «۴۱»

فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿۴۲﴾

در میان بادى سوزان و آبى جوشان [قرار دارند،] «۴۲»

وَظِلٍّ مِّن یَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

و سایه‏اى از دودهاى بسیار غلیظ و سیاه، «۴۳»

لَّا بَارِدٍ وَلَا کَرِیمٍ ﴿۴۴﴾

نه خنک است و نه آرام بخش، «۴۴»

إِنَّهُمْ کَانُواْ قَبْلَ ذَ ٰلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿۴۵﴾

اینان پیش از این از نازپروردگان خود کامه و سرکش بودند، «۴۵»

وَکَانُواْ یُصِرُّونَ عَلَى ﭐلْحِنثِ ﭐلْعَظِیمِ ﴿۴۶﴾

و همواره بر گناهان بزرگ پافشارى داشتند، «۴۶»

وَکَانُواْ یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

و پیوسته مى‏گفتند: آیا هنگامى که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا به راستى برانگیخته مى‏شویم؟! «۴۷»

أَوَ ءَابَاؤُنَا ﭐلْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

و آیا پدران گذشته ما نیز برانگیخته مى‏شوند؟! «۴۸»

قُلْ إِنَّ ﭐلْأَوَّلِینَ وَﭐلْئَاخِرِینَ ﴿۴۹﴾

بگو: بى‏تردید همه پیشینیان وهمه پسینیان، «۴۹»

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿۵۰﴾

که همه را براى وعده‏گاه روزى معین جمع خواهند کرد. «۵۰»

ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا ﭐلضَّالُّونَ ﭐلْمُکَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

آن‌گاه شما اى گمراهان انکار کننده! «۵۱»

لَئَاکِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

قطعا از درختى که از زقّوم [و داراى مایعى جوشان و بسیار بدمزه و بدبوست] خواهید خورد؛ «۵۲»

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا ﭐلْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و شکمها را از آن پر خواهید کرد، «۵۳»

فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ ﭐلْحَمِیمِ ﴿۵۴﴾

و روى آن از آب جوشان خواهید نوشید، «۵۴»

فَشَارِبُونَ شُرْبَ ﭐلْهِیمِ ﴿۵۵﴾

مانند نوشیدن شترانى که به شدت تشنه‏اند؛ «۵۵»

هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ ﭐلدِّینِ ﴿۵۶﴾

این است پذیرایى از آنان در روز جزا. «۵۶»

نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

ما شما را آفریدیم، پس چرا [آفرینش دوباره خود را پس از مرگ] باور نمى‏کنید؟ «۵۷»

أَفَرَأَیْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آیا از [حالات و دگرگونى هاى] نطفه‏اى که در رحم مى‏ریزید آگاه هستید؟ «۵۸»

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ ﭐلْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

آیا شما آن را [تا انسانى معتدل و آراسته شود] مى‏آفرینید یا ما آفریننده‏ایم؟ «۵۹»

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ ﭐلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿۶۰﴾

ماییم که مرگ را میان شما مقدّر کردیم، و هیچ چیز ما را [در جارى کردن مرگ بر شما] مغلوب نمى‏کند. «۶۰»

عَلَىٰ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنشِئَکُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

[آرى، مرگ را مقدّر کردیم] تا امثال شما را جایگزین شما کنیم و شما را به صورتى که نمى‏دانید آفرینشى تازه و جدید بخشیم، «۶۱»

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ﭐلنَّشْأَةَ ﭐلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذکَّرُونَ ﴿۶۲﴾

و به راستى پیدایش نخستین را [که جهان فعلى است] شناختید، پس چرا متذکّر [پدید شدن جهان دیگر] نمى‏شوید؟! «۶۲»

أَفَرَأَیْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

مرا خبر دهید آنچه را مى‏کارید، «۶۳»

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ ﭐلزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

آیا شما آن را مى‏رویانید، یا ما مى‏رویانیم؟ «۶۴»

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَاماً فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿۶۵﴾

به یقین اگر بخواهیم، آن را ریز ریز کرده و خاشاک مى‏کنیم که متأسف و شگفت‏زده مى‏شوید، «۶۵»

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

[و مى‏گویید:] مسلما ما خسارت زده‏ایم، «۶۶»

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

بلکه ناکام و محرومیم «۶۷»

أَفَرَأَیْتُمُ ﭐلْمَاءَ ﭐلَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

به من خبر دهید آبى که مى‏نوشید، «۶۸»

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ﭐلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ﭐلْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

آیا شما آن را از ابر باران‏زا فرود آورده‏اید یا ما فرود آورنده‏ایم؟ «۶۹»

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجاً فَلَوْلَا تَشْکُرُونَ ﴿۷۰﴾

اگر بخواهیم آن را تلخ مى‏گردانیم، پس چرا سپاس گزارى نمى‏کنید؟ «۷۰»

أَفَرَأَیْتُمُ ﭐلنَّارَ ﭐلَّتِی تُورُونَ ﴿۷۱﴾

به من خبر دهید آتشى که مى‏افروزید، «۷۱»

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ ﭐلْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

آیا شما درختش را به وجود آورده‏اید یا ما به وجود آوردنده‏ایم؟ «۷۲»

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَةً وَمَتَاعاً لِّلْمُقْوِینَ ﴿۷۳﴾

ما آن را وسیله تذکر و مایه استفاده براى صحرانشینان و بیابانگردان قرار داده‏ایم. «۷۳»

فَسَبِّحْ بِـﭑسْمِ رَبِّکَ ﭐلْعَظِیمِ ﴿۷۴﴾

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى. «۷۴»

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ ﭐلنُّجُومِ ﴿۷۵﴾

به جایگاه ستارگان سوگند مى‏خورم، «۷۵»

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿۷۶﴾

که اگر بدانید بى‏تردید این سوگندى بس بزرگ است. «۷۶»

إِنَّهُ لَقُرْءَانٌ کَرِیمٌ ﴿۷۷﴾

یقینا این قرآن، قرآنى است ارجمند و باارزش؛ «۷۷»

فِی کِتَابٍ مَّکْنُونٍ ﴿۷۸﴾

[که] در کتابى مصون از هر گونه تحریف و تغییر [به نام لوح محفوظ جاى دارد.] «۷۸»

لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا ﭐلْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

جز پاک شدگانِ [از هر نوع آلودگى] به [حقایق و اسرار و لطایف] آن دسترسى ندارند. «۷۹»

تَنزِیلٌ مِّن رَّبِّ ﭐلْعَالَمِینَ ﴿۸۰﴾

نازل شده از سوى پروردگار جهانیان است. «۸۰»

أَفَبِهَـٰذَا ﭐلْحَدِیثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

آیا شما نسبت به این گفتار سهل‏انگارى مى‏کنید [و آن را قابل اعتنا نمى‏دانید؟!] «۸۱»

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

و فقط نصیب خود را این قرار مى‏دهید که آن را انکار کنید؟! «۸۲»

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ ﭐلْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

پس چرا هنگامى که روح به گلوگاه مى‏رسد، «۸۳»

وَأَنتُمْ حِینَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و شما در آن وقت نظاره‏گر هستید [در حالى که هیچ کارى از شما ساخته نیست!] «۸۴»

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنکُمْ وَلَکِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

و ما به او از شما نزدیک‏تریم ولى نمى‏بینید. «۸۵»

فَلَوْلَا إِن کُنتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿۸۶﴾

[آرى] پس چرا اگر شما را پاداش نمى‏دهند [چون به گمان شما قیامتى در کار نیست و شما را قدرتى مهم‏‌تر و فرا‌تر است؟] «۸۶»

تَرْجِعُونَهَا إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۸۷﴾

آن [روح به گلوگاه رسیده] را [به بدن محتضر] برنمى‏گردانید، اگر [در ادعاى خود] راستگویید؟ «۸۷»

فَأَمَّا إِن کَانَ مِنَ ﭐلْمُقَرَّبِینَ ﴿۸۸﴾

پس اگر [جان به گلو رسیده] از مقربان باشد، «۸۸»

فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿۸۹﴾

[در] راحت و آسایش و بهشت پرنعمت [خواهد بود.] «۸۹»

وَأَمَّا إِن کَانَ مِنَ أَصْحَابِ ﭐلْیَمِینِ ﴿۹۰﴾

و اگر از سعادتمندان باشد، «۹۰»

فَسَلَامٌ لَّکَ مِنْ أَصْحَابِ ﭐلْیَمِینِ ﴿۹۱﴾

[به او گفته مى‏شود:] از سوى سعادتمندان بر تو سلام باد. «۹۱»

وَأَمَّا إِن کَانَ مِنَ ﭐلْمُکَذِّبِینَ ﭐلضَّالِّینَ ﴿۹۲﴾

و اما اگر از انکار کنندگان [حقایق و] گمراه باشد، «۹۲»

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیمٍ ﴿۹۳﴾

پذیرایى از او با آب جوشان، «۹۳»

وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿۹۴﴾

و وارد شدن به دوزخ است. «۹۴»

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ ﭐلْیَقِینِ ﴿۹۵﴾

[آنچه درباره این سه طایفه بیان شد، [بى‏تردید این است‌‌ همان حقّ یقینى. «۹۵»

فَسَبِّحْ بِـﭑسْمِ رَبِّکَ ﭐلْعَظِیمِ ﴿۹۶﴾

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى. «۹۶»

سایر عنوان های این بخش ۲۳

بازگشت به فهرست مفاتیح الجنان

child-poor-water

صدقه آنلاین شعف

در باب صدقه امام باقر (ع) می فرمایند :

 

صدقه 70 بلا از بلاهای دنیا را به همراه مرگ بد را از انسان دفع می کند و صدقه دهنده هر گز با مرگ بد نمی میرد علاوه بر اجر اخروی که برای او ذخیره می شود .

خیریه شعف

شرح کتاب مفاتیح | مفاتیح الجنان آنلاین

کتاب مفاتیح الجنان که به معنای کلید های بهشت ها می باشد

 تالیف شیخ عباس قمی که بین سال های 1294 – 1359 هجری قمری که برابر با 1255 – 1318 هجری شمسی می زیست و در حرم امام علی(ع) در نجف مدفون گشت. کتاب مفاتیح الجنان مجموعه ای است از دعاها ، مناجات و زیارات و اعمال مخصوص ماه های سال می باشد که برگرفته از احادیث و یا روایاتی که از پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار بیان شده است که به زبان عربی نوشته شده است و شیخ در ابتدای بعضی از دعاها و یا زیارات و اعمال توضیحاتی به فارسی درج کرده است .قسمت اعظمی از کتاب مفاتیح الجنان در حقیقت اقتباس شده از کتاب های (زادالمعال علامه مجلسی ، اقبال سید بن طاووی و مصباح کفعمی می باشد )

مفاتیح الجنان آنلاین

خیریه شعف

انتشار کتاب | مفاتیح الجنان آنلاین

شیخ عباس قمی کتاب مفاتیح الجنان را در سال 1344 ه.ق در مشهد منتشر نمود

 دیری نگذشت که در تمام ایران نسخه هایی از این کتاب در مساجد ، زیارتگاه ها پخش شد و مسلمانان جهت خواندن دعاها و زیارات در اماکن مقدس از آن استفاده نمودند این کتاب را خوشنویسان بزرگی چون طاهر خوشنویس،مصباح‌زاده، میرزا احمد زنجانی، محمدرضا افشاری و دیگران با خط نسخ و نستعلیق نوشته‌اند.
توضیحاتی که شیخ عباس قمی ابتدای هر دعا یا زیارت یا اعمال آورده، به زبان فارسی است. اما متن دعاها و زیارت‌ها که به عربی است توسط برخی از مترجمان به فارسی ترجمه شده‌اند. معروف‌ترین و رایج‌ترین ترجمه فارسی مفاتیح، ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای است.
مفاتیح به زبان‌های دیگر از جمله انگلیسی (دست کم چهار ترجمه)، فرانسوی، ترکی، اردو و اسپانیایی نیز ترجمه شده است

شیخ-عباس-قمی

اهمیت و معرفی کتاب مفاتیح | مفاتیح الجنان آنلاین

کتاب مفاتیح الجنان از آن جهت که شامل بسیاری از ادعیه و زیارات و اعمال مورد نیاز مردم در زندگی روزمره مردم بوده است و  متنون درج شده آن از لحاظ سندی و روایی معتبر می باشد بسیار مورد توجه  مخصوصا مردم ایران قرار گرفته است و تا به حدی که در اکثر اماکن مذهبی و حتی خانه ها در کنار کتاب قرآن کریم  قرار گرفته است . 

آورده اند که شیخ عباس قمی مفاتیح را به‌انگیزه اصلاح کتاب مِفتاح الجنان(  نوشته است که در آن زمان رایج و دعاهای بدون سندی در آن بوده است ) و کسانی از او خواسته بودند که دعاهای سنددار کتاب را جدا نموده به همراه سایر دعاهای معتبر بنویسد که ماحصل کار منجر به تالیف کتاب مفاتیح الجنان گشت .
قابل توجه است که از ابتدای انقلاب اسلامی تا کنون چیزی حدود 45 سال گذشته بیش از 28 میلیون نسخه از کتاب مفاتیح الجنان چاپ شده است و این عدد به غیر منتخب مفاتیح و یا کتب دیگری که اقتباس از مفاتیح الجنان است می باشد که خود بر اهمیت این کتاب و مورد استفاده قرار گرفتن آن توسط مردم ایران دارد .

بخش ها و ویژگی های کتاب | مفاتیح الجنان آنلاین

مفاتیح الجنان یک بخش اصلی دارد که در سه باب شکل یافته است.

  1. ادعیه
  2. اعمال سالیانه
  3. زیارت‌ها
    همچنین دو بخش فرعی دارد شامل
  4. ملحقات (پیوسته‌ها)
  5. باقیات الصالحات

شیخ عباس قمی دعاها را به همراه سند نیاورده است، بلکه فقط بیان کرده دعا را از کدام منبع نقل می‌کند.
معمولاً در ابتدای مفاتیح الجنان، چند سوره بلند و کوچک قرآن چاپ می‌شو که در اصل کتاب نیامده است

باب اول: ادعیه

شامل تعقیبات نمازها، اعمال شب و روز و ایام هفته، نماز‌های معروف مثل نماز حضرت رسول(ص)، نماز امیرالمؤمنین(ع)، نماز حضرت فاطمه(س)،نماز جعفر طیار، زیارت ائمه در روزهای هفته، برخی از دعاها و مناجات‌ها  

باب دوم: اعمال سالیانه

این باب برای بیان اعمال مستحبی در طول سال قمری تنظیم شده است. مطالب این قسمت از ماه رجب شروع شده و با اعمال ماه جمادی الثانی و سپس اعمال نوروز و ماه‌های رومی تمام می‌شود. مناجات شعبانیه، در اعمال ماه شعبان، دعای ابوحمزه ثمالی، دعای افتتاح و دعای سحر معروف، اعمال شب‌های قدر در اعمال ماه رمضان، دعای امام حسین در روز عرفه در اعمال ماه ذی الحجة جزو معروف‌ترین و مشهورترین مطالب این بخش از مفاتیح به شمار می‌روند.

باب سوم: بخش زیارات

در این باب ابتدا مطالبی درباره آداب سفر و زیارت و نیز اذن دخول حرم‌ها ذکر شده است. نخستین زیارت، زیارت رسول خدا(ص) است که بعد از آن، زیارت حضرت فاطمه(س) و سپس زیارت ائمه بقیع آمده است. علاوه بر زیارت دوازده امام، این بخش شامل زیارت امامزادگان و بعضی از بزرگان و علمای شیعه نیز می‌شود، زیارت‌هایی مثل زیارت حضرت حمزه،مسلم بن عقیل، فاطمه بنت اسد، شهدای جنگ احد، سلمان فارسی و غیره. اعمال برخی از مساجد معروف مثل مسجد کوفه، مسجد صعصعه نیز در این بخش گنجانده شده است.

باب چهارم : ملحقات (پیوست ها )

در این بخش هشت مطلب به مفاتیح افزوده شده است که به اعتقاد شیخ عباس قمی نیاز مردم به این دعاها زیاد بوده است. این هشت مطلب عبارتند از:

  • دعای وداع ماه رمضان
  • خطبه روز عید فطر
  • زیارت جامعه ائمة المؤمنین
  • دعای بعد از زیارت‌ها
  • زیارت وداع با ائمه
  • رقعه‌ای برای حاجت
  • دعا برای زمان غیبت امام زمان(عج)
  • آداب زیارت نیابتی.

باب پنجم : باقیات الصالحات

باقیات الصالحات کتابی از شیخ عباس قمی است که خود آن را در حاشیه مفاتیح نوشته و منتشر کرده است. به گفته شیخ عباس قمی نگارش این بخش در جمعه ۱۹ محرم سال ۱۳۴۵ق به پایان رسیده است در چاپ‌های مختلف مفاتیح الجنان، این کتاب به همراه مفاتیح عرضه شده است. این کتاب دارای شش باب و بخشی به عنوان ملحقات است که عبارت‌اند از:

  • باب اول: مختصری از اعمال شب و روز که برخی از آداب زندگی روزمره و دعاهای ساعات روز و چگونه خواندن نماز شب در آن بیان شده است.
  • باب دوم: ذکر بعضی از نمازهای مستحب، که نماز هدیه به معصومان، نماز لیلة الدفن، نمازهای حاجت، نمازهای استغاثه و نمازهای ایام هفته از جمله آنها هستند. شیخ عباس قمی انواع استخاره و چگونه استخاره گرفتن را نیز در همین بخش آورده است.
  • باب سوم: دعاها و عوذات برای دردها و بیماری‌ها، که دعاهایی برای رفع دردها و بیماری‌های مختلف در آن بیان شده است.
  • باب چهارم: دعاهای منتخب از کتاب کافی. دعاهای این بخش نیز بیشتر برای رفع مشکلاتی مثل کمبود رزق و احتیاجات دنیوی است.
  • باب پنجم: ذکر بعض حِرزها و دعاهای کوتاه که از کتاب مُهَجُ الدّعَوات و المجتنی انتخاب شده. در این باب دعاهایی برای دور ماندن از بلاها (حرز) و نیز چند مناجات و دعاهایی برای رزق نقل شده است.
  • باب ششم: بیان خواص برخی سوره‌ها و آیات و ذکر بعضی ادعیه و مطالب متفرقه. خواص برخی آیات قرآن و سوره‌های آن که برای حل مشکلات روزمره کاربرد دارند، در این بخش ذکر شده است. دعا برای خواب دیدن افراد، دعای مطالعه، آداب عقیقه و استخاره با قرآن نیز در این باب قرار گرفته است.
  • خاتمه: مختصری از احکام اموات

منابع کتاب | مفاتیح الجنان آنلاین

برخی منابع که شیخ عباس قمی در تألیف مفاتیح الجنان از آنها استفاده کرده و در این کتاب نام برده است، به شرح زیر است:

  1.  اثبات الهداة نوشته شیخ حر عاملی
  2. الاحتجاج نوشته احمد بن علی طبرسی
  3. الاختیار نوشته ابن باقی
  4. اربعة ایام نوشته میرداماد
  5. الأزریة مشهور به هائیه نوشته شیخ کاظم ازری
  6. إعلام الوری نوشته شیخ طبرسی
  7. الإقبال نوشته سید بن طاووس
  8. الأمالی نوشته شیخ طوسی
  9. الأمان نوشته سید بن طاووس
  10. بحار الانوار نوشته علامه مجلسی
  11. بلد الامین نوشته کفعمی

     

خیریه شعف

نوشته نویسنده | مفاتیح الجنان آنلاین

شیخ عباس قمی پس از اتمام کتاب مفاتیح الجنان

زنبیل خرید